Терроризм ва экстремизм аз ҷумлаи падидаҳои хатарноки замони муосир ба ҳисоб мераванд, ки на танҳо ба амнияти давлатҳо, балки ба суботи ҷомеа ва арзишҳои инсоният таҳдиди ҷиддӣ эҷод мекунанд. Ин зуҳурот бо истифода аз зӯроварӣ, тарс ва таҳдид кӯшиш мекунанд, ки ақидаҳои ифротиро ба мардум таҳмил намоянд.

Падари ман аз ҷавонӣ, баъди хатми синфи ҳафт ва омӯзишгоҳи педагогии шаҳри Кӯлоб ба касби муаллимӣ машғул буд.

Дар деҳа қариб касе номи маро намегирифт. Ба ман бо эҳтиром «бачаи муаллим» гуфта, муроҷиат мекарданд.

Ман аз шунидани ин унвон нисбат ба худ меболидам. Шогирдони падарам ба ман муносибати эҳтиромона доштанд. Аз он мефахридам.

ДУШАНБЕ, 30.01.2026 /АМИТ «Ховар»/. 29 январи соли 2026, тахминан соати 19:30 дар ҳудуди минтақаи хизматрасонии дидбонгоҳи сарҳадии «Баҳорак»-и қисми ҳарбии 0341-и Раёсати Қӯшунҳои сарҳадии Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон, воқеъ дар ноҳияи Шамсиддини Шоҳин 5 қочоқбари афғон сарҳади давлатиро ғайриқонунӣ убур намуда, аз ҳудуди Афғонистон ба хоки Тоҷикистон ворид шуданд.